جریان شناسی غلوّ و بررسی متهمان به غلوّ در کتاب الضعفاء ابن غضائرى
11 بازدید
محل نشر: علوم حدیث » زمستان 1375 - شماره 2 » (55 صفحه - از 121 تا 175)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
1ـ شخصیت «ابن غضائری» احمدبن حسین بن عبیداللّه بن ابراهیم غضائری معروف به «ابن غضائری» و مکنی به ابوالحسین، یکی از شخصیّت های بزرگ رجالی شیعه بوده که در نیمه دوم قرن چهارم و اوایل نیمه اول قرن پنجم هجری می زیسته است. پدرش حسین بن عبیداللّه نیز یکی از علمای بزرگ شیعه بود که شیخ طوسی و نجاشی نزد او تلمّذ نموده بودند. وفات او در سال 411هجری واقع شده است. غضائر، جمع «غضارة» و به معنای مهره های سفالین سبزرنگی است که برای دفع چشم زخم می ساخته اند و مردم آن را همراه خود حمل می نموده اند.1 چنین به نظر می رسد که جدّ دوم او (ابراهیم) و احتمالا فرزندش (عبیداللّه) دارای چنین شغلی بوده اند.2 ____________________________________________ 1 . ابن منظور (630ـ711ق)، لسان العرب، تعلیق علی شیری، چاپ اوّل: بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1408ق، ج10، ص80 2 . موسوی خوانساری اصفهانی، میرزا محمدباقر، روضات الجنات فی احوال العلماء والسادات، قم، اسماعیلیان، 1390ق، ج1، ص47
آدرس اینترنتی