تهرانی(شیخ محمد هادی)
13 بازدید
محل نشر: دانشنامه جهان اسلام، جلد8
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
شیخ محمدهادی ، فقیه واصولی قرن سیزدهم . او در بیستم رمضان 1253 در خانواده ای روحانی در تهران به دنیا آمد. پدرش ، محمدامین ، مشهور به «واعظ » بود (صفری فروشانی ، ص 139). او در تألیفات خود، از جمله در مَحجّة العلماء ، چندین بار مجلسی اول (ملامحمدتقی ) را جدّ خود، مجلسی دوم (ملامحمدباقر) را دایی و وحیدبهبهانی را عموی خود معرفی کرده است (دوانی ، ص 281). برخی ، برای توجیه چگونگی این انتسابها سخنانی گفته اند (تهرانی ، 1328 ش ، مقدمة مصطفوی ، ص د ـ و؛ دوانی ، ص 281ـ284). شیخ هادی پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی در تهران ، به حوزة علمیة اصفهان ــ که در آن زمان بزرگترین حوزة علمیه در ایران بود ــ رفت و نزد سیدمحمدباقر خوانساری صاحب روضات الجنات و سیدمحمدهاشم خوانساری صاحب مبانی الاصول ، سیدحسن مدرس ، ملاعلی نوری و سیدمحمد شهشهانی به فراگیری علوم منقول و معقول پرداخت ، سپس به تهران بازگشت و پس از مدتی راهی عراق شد و در دهة سوم عمر خود در نجف محضر شیخ مرتضی انصاری (متوفی 1281) را درک کرد و پس از وفات وی به کربلا رفت و از درس شیخ عبدالحسین طهرانی معروف به شیخ العراقین که گفته می شود دایی او بوده است ، استفاده کرد. وی پس از وفات شیخ العراقین در 1286، به نجف بازگشت و مدتی نزد میرزامحمدحسن شیرازی (میرزای شیرازی صاحب حکم معروفِ تحریم تنباکو) درس خواند، سپس خود حوزة درس مستقلی تشکیل داد.
آدرس اینترنتی